De Fontein doet mee aan het missionaire project de Huiskamer in het centrum van Nijkerk. Dat is een ‘inloophuis’ voor een kop koffie/thee, een persoonlijk gesprek en gebed. Elke maand verschijnt op deze pagina een verhaal uit de Huiskamer.

———————————————————————–

Kerstlicht

Deze troosteloze vrijdagmiddag doet denken aan een poolnacht waarbij het nauwelijks licht lijkt te worden. Heel begrijpelijk dat mensen moeite hebben met de donkere dagen voor Kerst.
Maar in de Huiskamer moet het licht aan, zoveel mogelijk. Hoop en troost bieden dat is onze missie, zodat onze gasten verlicht verder kunnen, ook al lijkt het soms maar een klein vlammetje.
Enkele vrijwilligers beijveren zich om de hele ruimte kerstklaar te maken. Steeds meer glanzende versiersels bevredigen het kerstgevoel en het zachte kaarslicht brengt warmte en gezelligheid.
We missen nu alleen nog de muziek. Juist op deze middag hunkeren we naar de aloude kerstmuziek om de sfeer te volmaken. Maar de CD-speler weigert koppig zijn diensten. Dan wijst een gast ons fijntjes op de DVD-speler.
Het duurt even voordat het apparaat zich gewonnen geeft, maar onze gast is geen prater en wijdt zich vol overgave aan deze nieuwe uitdaging.
‘Ik ben weer helemaal thuis!’

Alle aandacht

Een nieuwe gast valt binnen en krijgt meteen alle aandacht. Na een maandenlange opname als gevolg van een ernstig letsel, mag hij verder thuis gaan herstellen.
‘Ik ben zelf nog niet eens thuis geweest, zie je! Ik ben eerst hierheen gekomen om het te vertellen. Jullie leven altijd zo met me mee.’
We zijn even stil. Maar dat merkt hij niet, zo vol is hij van zijn genezing. Hij vertelt over alle kleine en grote stappen die hij gezet heeft in zijn groei naar herstel. Enthousiast toont hij zijn brace die hem helpt bij het lopen. Ook het heerlijke eten in het revalidatiecentrum meldt hij gretig. Nog nagenietend wrijft hij over zijn buik.
‘Ik was zo afgevallen, weet je! Maar nu zie ik er weer goed uit.’

Hij straalt. Hij straalt feller dan alle kerstverlichting bij elkaar. Het lijkt wel of hij wil gaan zingen. Maar dan stromen toch eindelijk de kerstklanken uit de geluidsboxen.
‘Ah, kerstmuziek!’ merkt hij op.’ Ja, dan is het ook nog eens kerst! Ik heb toch zo’n leuk boompje in huis!’
Hij duwt ons de foto onder de neus. We moeten wel zien dat hij de kerstsfeer niet is vergeten.
‘Nu ga ik naar huis.’

Vertrouwen

Blijkbaar is alles gezegd. Voorzichtig staat hij op. Toch is hij nog niet uitgepraat. ‘Ik moet natuurlijk nog rustig aan doen. Maar je moet vertrouwen hebben. Ik zie dat God me helpt. En dat hij naar me luistert. Anders had ik hier nooit gestaan. Daarom ben ik meteen gekomen. Dat moesten jullie weten.’

De aloude kerstliederen juichen op de achtergrond. Maar het is nu niet meer het koor dat de muziek maakt.

De kaarsen branden, de kerstlampjes fonkelen in de gezellige ruimte. Maar het is een ander licht dat de ruimte doet glanzen. Dat moet het echte Kerstlicht zijn.

Arna van Deelen

Meer informatie: zie website de Huiskamer